Podologie in Kontich - Inge Teugels

Voor wie is podologie nuttig?

Mensen kunnen bij de podoloog terecht voor meer dan alleen voetklachten. Ook wanneer iemand last van zijn enkels, knieën, heupen of rug, is een bezoek aan de podoloog een goed idee. De podoloog behandelt klachten die voortkomen uit het niet goed functioneren van voeten en/of benen, een afwijkende voetstand of een verkeerd looppatroon. Hierdoor kunnen weer andere klachten in andere delen van het lichaam ontstaan, zoals overbelasting van een spier of gewricht. Ook bij voetklachten als gevolg van diabetes en reuma kunnen mensen terecht bij de podoloog.

Iedereen met voet-, knie-, heup- en onderrugklachten kan bij ons terecht voor een behandeling. Zowel jong als oud, sporters en niet-sporters, diabetes- en reumapatiënten.

Maak een afspraak

Podologie voor kinderen

Wanneer heeft je kind zolen nodig? Als ouder moet je er rekening mee houden dat de voeten van een pasgeboren kind min of meer naar buiten staan en de benen een O-stand aannemen. Deze stand verandert met het ouder worden meestal spontaan maar helaas is dit niet altijd het geval…

Rond het eerste levensjaar zal het kind overgaan tot staan en lopen. Vergelijkingen met andere kinderen zijn misleidend, omdat die periode kan variëren van 10 tot 18 maanden. Zodra de voet in staat is om het eigen lichaamsgewicht te dragen, zal een kind uit zichzelf gaan staan en lopen. Het lopen op blote voeten of op sokjes binnenshuis helpt de voeten en de spieren normaal te groeien en kracht te ontwikkelen. Als er buitenshuis gestapt gaat worden, zullen de babyvoetjes natuurlijk beschermd moeten worden in lichtgewicht, flexibele schoenen die gemaakt zijn van natuurlijke materialen.

Als een kind de voeten belast, ontstaat geleidelijk een verandering in de stand van de voeten en benen. Eerst staan de voeten uit elkaar met de benen in O-stand om het onzekere voortbewegen te vergemakkelijken. Rond het tweede jaar kan, soms vrij plotseling, een X-stand van de benen ontstaan. In de leeftijdsgroep twee tot en met vijf jaar komt een X-stand van de benen vaak voor. Meestal corrigeert deze stand zich na het vijfde jaar vanzelf. Gebeurt dit niet of niet snel genoeg, dan kan er een behandeling nodig zijn.

Het is aangeraden om de voeten van jouw kind op de leeftijd van 5-6 jaar preventief te laten screenen. Bij kinderen kan de structuur van de voet veranderd worden door correctie zolen. Deze zolen doen een beroep op de spierwerking in het onderste lidmaat. Door het activeren van bepaalde spieren kan de botstructuur van de kindervoet in de goede richting evolueren.

kindervoeten

Enkele vaak voorkomende klachten zijn:

Morbus Sever is een overbelasting klacht van de aanhechting van de achillespees op de groeischijf in hielbeen. De botten van kinderen groeien vanuit groeischrijven. Een groeischijf is een deel van het bot dat bestaat uit nog niet verbeend kraakbeen waar zich nieuw bot vormt, waardoor het bot als geheel langer wordt. De groeischijf is in bepaalde levensfasen zeer actief (bijvoorbeeld tijdens de groeispurt). In de periode dat de groeischijf heel actief is, kunnen er makkelijker blessures ontstaan in de groeischijf.

Morbus Sever

Het patellofemoraal pijnsyndroom is een veel voorkomende knieklacht en wordt voornamelijk gezien bij tieners en jongvolwassenen. De klachten komen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De knieschijf loopt door een groeve van het bovenbeen en is belangrijk bij het overbrengen van spierkrachten van het bovenbeen naar het onderbeen. De knieschijf kan door verschillende oorzaken uit de groeve getrokken worden. Dit wordt ook wel tilten en/of glide genoemd. Door het tilten ontstaat een nadelige drukbelasting tussen het bovenbeen en de knieschijf. Deze druk kan overbelasting van het bot en omliggende weefsels veroorzaken.

Een afwijkende gangpatronen zonder pijn klachten zoals gaan en lopen met de voetjes naar binnen (intoeing) of naar buiten (outtoeing).

Podologie voor volwassenen

Overbelasting ; Belasting en belastbaarheid

De belasting is een optelsom van een aantal factoren, zoals:

Werk (staand of zittend beroep);
Sportactiviteiten;
Voetstand;
Schoenen;
(Fors) overgewicht.

Bij sporten wordt de belasting op het lichaam groter, maar dit geldt ook als er onjuiste schoenen gedragen worden. Een lichte afwijking in voetstand kan hierdoor flink versterkt worden, waardoor de belasting op bepaalde structuren wordt vergroot. Ook de belastbaarheid is een optelsom van verschillende factoren, zoals:

Geslacht;
Leeftijd;
Mate waarin men getraind is;
Fitheid.

Overbelasting treedt op als de weegschaal tussen belasting en belastbaarheid niet meer in evenwicht is. Eenmalig te veel doen is over het algemeen geen probleem. Als het de dagen erna iets rustiger aan gedaan wordt, heeft het lichaam weer de mogelijkheid te herstellen van deze overbelasting en kan het zelfs sterker worden. Dit principe heet supercompensatie en is het idee bij vooruitgang door training. Het lichaam gaat zich aanpassen aan de belasting die gevraagd wordt. Als men vervolgens op het punt dat het lichaam sterker is dan voor de eerste training weer opnieuw gaat trainen, gaan er weer wat spiervezels kapot, maar met rust hersteld het lichaam dit weer en gaat het nog sterker worden.

Maar het principe van supercompensatie zal de andere kant op werken bij overbelasting/overtraining. Als er geen rust genomen wordt, maar weer opnieuw belast wordt, terwijl nog niet alle vezels hersteld zijn, dan gaan er vervolgens nog meer vezels kapot en wordt de spier of pees nog zwakker. Op een gegeven moment zijn er dan zoveel vezels kapot dat de pijnklachten langdurig aanhouden en kan er ook een ontstekingsreactie ontstaan. Op dat moment is er sprake van een overbelastingsklacht.

Enkele vaak voorkomende klachten bij volwassenen:

Ter hoogte van de voet zelf:

De meeste botten van het menselijke lichaam zijn met elkaar verbonden door gewrichten. Er zijn er echter een paar die niet aan deze regel voldoen. Deze staan in contact met pezen of zijn door spieren ingekapseld. Dit zijn de sesamoïdes. Twee hele kleine sesamoïdes (sesambeentjes) bevinden zich aan de onderzijde van de voet, bij de grote teen. Ze zorgen voor een glad oppervlak waarover de pezen kunnen glijden, tevens helpen ze de pezen om meer spierkracht te kunnen ontwikkelen. De sesamoïdes in de voorvoet zijn ook van dienst bij het dragen van het lichaamsgewicht. Net als andere botten kunnen de sesamoïdes breken, ook de pezen in de omgeving van de sesamoïdes kunnen geïrriteerd of ontstoken raken. Dit noemen we sesamoïditis en is een vorm van een peesontsteking. Dit komt o.a. veel voor bij balletdanseressen, hardlopers en volleyballer. Sesamoïditis is een ontsteking van de twee botjes die zich onder het grote teengewricht bevinden. Wanneer er sprake is van een sterke pijn onder het kopje van middenvoetsbeentje 1, met name bij het op de tenen staan tijdens de afrolling van de voet.

Hallux is de Latijnse naam voor grote teen en abducto valgus betekent naar buiten wijzen. Een hallux abducto valgus is dus een voetafwijking waarbij de grote teen naar buiten wijst en het eerste middenvoetsbeentje naar binnen. Omdat de grote teen belangrijk is voor de stabiliteit in de afwikkeling, kan een afwijking van de grote teen klachten veroorzaken tijdens de afwikkeling van de voet.

Er is sprake van een hallux limitus/hallux rigidus wanneer er beperkte beweeglijkheid is van de grote teen of verstijving van de grote teen. Dit vaak ten gevolge van een trauma of artrose. Wanneer er sprake is van pijn in het grote teen gewricht is het verstandig naar een podotherapeut te gaan. Er kan echter ook sprake zijn van pijn elders in de voeten en/of knie, heup, rug.

hallux valgus

Mortonse neuralgie is een zenuwbeknelling (neuroom) tussen twee middenvoetsbeentjes, waardoor de beknelde zenuw geïrriteerd raakt. Meestal betreft het de zenuw tussen het 3e en 4e middenvoetsbeentje, maar het kan ook voorkomen tussen andere middenvoetsbeentjes.

Het tarsale tunnel syndroom komt overeen met het meer bekende carpale tunnel syndroom (bij de pols) en wordt veroorzaakt door beknelling van een zenuw. De zenuw volgt een lange, kronkelige route, vanaf de rug via de achterkant van het been naar de enkel. Vlak boven de enkel draait de zenuw naar binnen naar de binnenenkel toe. Daar ligt de nervus tibialis, samen met een slagader, tussen drie spiergroepen in. Dit alles wordt strak bij elkaar gehouden door een stevige band aan de binnenzijde van de enkel. De zenuw loopt als het ware door een tunnel; de tarsale tunnel. Doordat de zenuw omringt is door pezen van grote spieren, is het meestal een van deze pezen die verdikt zijn. Dit veroorzaakt druk of beknelling van de zenuw in de tarsale tunnel. De tarsale tunnel kan bij letsels van de enkel, maar ook door standafwijkingen van de voet en enkel kleiner worden.

Fasciitis plantaris is een irritatie of ontsteking van de peesplaat onder de voet. De peesplaat heeft een belangrijke functie in het afwikkelen en stabiliseren van de voet bij het lopen. Deze krijgt veel spanning te verduren. Bij teveel spanning raakt deze pees dan ook snel geïrriteerd en kan zelfs ontstoken raken, meestal bij de aanhechting op het hielbeen. Wanneer deze overbelast raakt, kan er sprake zijn van fasciitis plantaris. Soms kan de aanhechting ook verkalking. Dan spreekt men van een hielspoor. Een hielspoor zelf is echter meestal niet pijnlijk (deze is ook alleen vast te stellen door een röntgenfoto)

Bij een botuitsteeksel is er sprake van extra botaanmaak. Een veelvoorkomend botuitsteeksel aan de 5de teen is de Tailor’s Bunion. Een Tailor’s Bunion is een bult of extra stukje bot aan de zijkant van de voet ter hoogte van de kleine teen. Er kan sprake zijn van extra bootaanmaak, maar de verdikking kan ook zijn ontstaan door een afwijkende stand van het middenvoetsbeentje van de kleine teen.

Een veelvoorkomend botuitsteeksel aan de achterzijde van het hielbeen is een Haglundse exotose. Dit uitsteeksel wordt gevormd door druk van buitenaf en geeft pijnklachten aan de hiel.

Tailors Bunion

Haglundse exostose

Pijn rondom het enkelgewricht:

De enkel heeft een belangrijke functie in het stabiliseren van het lichaam en overdragen van krachten van de voet naar de rest van het lichaam. Bij onvoldoende stevigheid van de banden of verslapte spieren kan er echter snel instabiliteit ontstaan, wat gevolgen kan hebben voor de dynamiek van voet en lichaam.

Ontsteking van de musculus peroneus brevis of longus. Dit is een spier die vanaf het onderbeen naar de buitenzijde van de enkel loopt en aanhecht aan de buitenzijde van de middenvoet. De spier is belangrijk voor het naar omhoog en naar buiten bewegen van de enkel. Bij overbelasting, of soms na zwikken, kan de aanhechting en het verloop van de pees geïrriteerd raken. Vaak is er pijn aan de buitenzijde van de enkel, met name bij belasten. Het is dan ook verstandig naar een van onze podotherapeuten te gaan.

Ontsteking van de musculus tibialis posterior, deze spier die loopt vanaf de binnenkant van het onderbeen, naar de binnenzijde van de enkel. De spier is belangrijk voor het naar binnen draaien van de enkel. Bij verhoogde belasting, bijvoorbeeld wanneer de voeten te ver naar binnen zakken, kan de aanhechting van deze spier geïrriteerd, of zelfs ontstoken raken.

Achillespeesklachten komen veel voor bij sporters. Honkballers, basketballers, tennissers, voetballers, hardlopers, en dansers zijn extra gevoelig voor deze blessure omdat deze sporten elementen bevat van plotselinge stop en start, maar ook springen en draai momenten, die de achillespees zwaar belasten.

Ter hoogte van de knie:

De knieschijf (patella) heeft een soort hefboomfunctie waardoor het been kan strekken en buigen. De onder- en achterkant van de knieschijf is bekleed met kraakbeen. Het kraakbeen zorgt ervoor dat de knieschijf een glad oppervlak heeft, om bij beweging gemakkelijk in de speciale groeve op het bovenbeen (femur) te glijden.

Veel knieklachten ontstaan wanneer het kraakbeen van de knieschijf geïrriteerd wordt of gaat slijten door ouderdom. Dit wordt dan meestal chondromalacie of chondropathie genoemd. Een veelvoorkomende knieschijf pathologie bij tieners en jongvolwassenen is het patellofemoraal pijnsyndroom. De pijnklachten bevinden zich hierbij vaak achter, onder of rondom de knieschijf, maar de precieze plek is vaak moeilijk aan te wijzen. De meest voorkomende oorzaak van knieschijfklachten heeft zijn oorsprong in hoe de knieschijf beweegt in de groeve van het bovenbeen.

Insertietendopathie van de pes anserinus , het pes anserinus is een aanhechtings plek van binnenste bovenbeenspieren en bevindt zich aan de binnenzijde van knie, op deze plek komen drie pezen bij elkaar en lopen dan als één pees verder naar de aanhechting op het onderbeen. De klachten die kunnen optreden zijn pijn en lichte zwelling op de scheenbeen, binnenzijde/voorzijde en onder de knie. Komt vaak bij zwemmers en lange-afstandlopers voor, ook als complicatie bij knie-arthrose.

Een jumper’s knee is een overbelastingsklacht van de pees van de bovenbeenspier welke loopt vanaf de knieschijf en aanhecht op het onderbeen. Komt veel voor bij jonge sporters tussen de 15 en 35 jaar welke vaak een springbeweging maken. Daarom ook de naam jumper’s knee. De pijn zit aan de voorzijde van de knie, ter hoogte van de knieschijf en de pees daaronder die aanhecht op het onderbeen. Door de pijn is er beperking van het lopen en de sportactiviteiten. De klachten worden vaak erger na sporten.

Het tractus iliotibialis frictie syndroom is een blessure die vaak voorkomt bij hardlopers en wandelaars. Het is de meest voorkomende oorzaak van pijn aan de buitenzijde van de knie. De tractus iliotibialis heeft als functie het leveren van stabiliteit aan de buitenkant van de knie. Wanneer de knie buigt, verschuift de ligging van de tractus iliotibialis iets naar achteren. Wanneer de knie zich weer strekt, schiet hij weer terug naar voren. Deze beweging is meestal verantwoordelijk voor de irritatie en ontstekingen van de tractus iliotibialis en een slijmbeursontsteking.

Ter hoogte van de heup of het bekken:

Bekkenscheefstand is een aandoening die veel voorkomt. Bij een bekkenscheefstand staat het bekken aan één kant lager dan de andere kant (horizontaal gezien). Door een bekkenscheefstand kunnen er klachten ontstaan, zoals lage rugpijn, pijn in het bekken of in de benen. Dit komt doordat het lichaam de scheefstand probeert te compenseren.

Ter hoogte van de lage rug:

Klachten ten gevolge van een beenlengteverschil (functioneel of structureel beenlengteverschil) of ten gevolge onvoldoende schokbreking.

Bursitis (slijmbeursontsteking):

Een bursa of slijmbeurs is een zakje dat gevuld is met vocht dat voornamelijk een beschermende functie heeft op bepaalde plaatsen in het lichaam. Slijmbeurzen bevinden zich rond pezen en grote gewrichten. Zo’n slijmbeurs kan gaan ontsteken, als dit gebeurt spreken we van een bursitis. Een slijmbeursontsteking kan op verschillende plaatsen in het lichaam ontstaan bv ter hoogte van de hiel /achillespees aanhechting of fascia aanhechting, de heup of de lies.

Podologie voor sporters

Blessurepreventie
Streef jij naar een gezonde geest in een gezond lichaam? Dan helpen wij jou graag om blessurevrij jouw doel te bereiken en het maximale rendement uit jouw sportieve inspanningen te halen. Laat jouw voeten, stap-en looppatroon als sporter dus tijdig onder de loep nemen! Zo blijf je problemen voor en kan je ongehinderd prestaties leveren.

Blessurebehandeling
Heb je toch een probleem met je voet of pijn aan een lichaamsdeel als gevolg van een voet- of gangafwijking? Dan pakken wij dat snel en doelgericht aan met onze behandelingen voor recreatieve en professionele sporters.

Podologie voor diabetespatiënten

Vanaf een hoger voetrisico ga je best jaarlijks langs bij de podoloog voor een preventieve voetscreening, dit om voetwonden te vermijden. Vaak kan een wonde bij de diabetespatiënt niet gevoeld worden waardoor een kleine wonde tot een groot probleem kan leiden. Je kan op jaaronderzoek komen op eigen initiatief of op voorschrift van de huisarts.

Tijdens de screening analyseren we de gezondheid van de voeten via algemene inspectie en voeren we ook nog de belangrijke ‘Limited joint mobility test’ uit. Hierbij testen we de gewrichten op mogelijke verstijving (bij diabetespatiënten gaat de verstijving van gewrichten sneller), dit om drukzones te ontdekken en de patiënt gepast advies te geven en te wijzen op mogelijke voetwonden.

Indien er bepaalde problemen geconstateerd zijn kunnen we een gepast behandelplan opstellen of doorverwijzen naar de specifieke discipline.

Podologie voor reumapatiënten

Reuma verloopt bij iedereen anders. Toch zijn er verschijnselen aan voeten en enkels die bij veel reumapatiënten voorkomen:

Pijn bij staan en lopen. Schoenen passen niet meer. In een later stadium kunnen blijvende vervormingen aan de voet optreden.
Door vergroeiingen kunnen de middenvoetsbeentjes zich meer naar beneden verplaatsen. Hierdoor kan men een soort knobbels onder de voetzool voelen. De druk wordt daar dan te hoog. Dit kan pijn, wondjes en eeltplekken veroorzaken. Men heeft het gevoel op kiezelstenen te lopen.
De tenen groeien scheef, of gaan zelfs over elkaar heen staan. Zo ontstaan bijvoorbeeld hamertenen, klauwtenen, likdoorns en eeltplekken.
Als de voorvoet door een reumatische aandoening breder van vorm wordt, kunnen drukplekken ontstaan aan de binnen- en buitenzijde van de voet. Dit komt doordat de voet niet meer goed in de schoen past. Als reactie op de druk van de schoen kan er extra bot groeien.
Er kan oedeem (vochtophoping) optreden in de voorvoet, hele voet of enkel. De gewrichten zijn dan gezwollen.
De enkel kan ontstoken raken en de achillespees of enkelbanden kunnen geïrriteerd raken.
Dit alles geeft een karakteristiek beeld dat ‘de reumatische voet’ wordt genoemd.